| |
 A A A

Początki Konstancina sięgają 1897 r., kiedy to Witold hrabia Skórzewski, współwłaściciel dóbr ziemskich Obory i wykonawca testamentu Marii hrabiny Grzymała-Potulickiej, rozpoczął parcelację części dóbr majątku Dwór w Oborach.

Na sprzedaż wystawiono wysokopienny sosnowy las rosnący na wysokim brzegu doliny Wisły, z przeznaczeniem na urządzenie eleganckiego, podwarszawskiego letniska. Na potrzeby parcelacji sporządzony został podział i plan zagospodarowania przestrzennego powstającego osiedla, które na cześć nieżyjącej już matki hrabiego Skórzewskiego, Konstancji z Potulickich Skórzewskiej nazwane zostało Konstancja. Także w 1897 r. rozpoczęła się parcelacja gruntów wsi Skolimów sąsiadujących z Konstancją, również z przeznaczeniem na letnisko. Z kolei w 1926 r. Potuliccy rozparcelowali teren graniczący z Konstancinem od południa i dochodzący do Lasu Słomczyńskiego, tworząc letnisko Królewska Góra.

Nowe działki szybko znajdowały zamożnych właścicieli, którzy budowali tu swoje podmiejskie rezydencje. Reprezentowały one kilka różnych nurtów i stylów architektonicznych: secesję, modernizm, funkcjonalizm, nurt historyczny (neorenesans, neobarok, neoklasycyzm, eklektyzm), styl dworkowy i zakopiański. W Konstancinie realizowane były projekty najwybitniejszych architektów działających w Warszawie w pierwszym trzydziestoleciu XX w. Po II wojnie światowej wille odebrane prawowitym właścicielom i zamienione na mieszkania komunalne traciły swój pierwotny blask i charakter. Wiele z nich obrócona w ruinę na trwałe zniknęła z krajobrazu miasta. Część w latach 90-tych XX w. na nowo zyskała właścicieli. Najciekawsze zgrupowane są wzdłuż ulic Jagiellońskiej, Batorego i Sienkiewicza.

 

 

Tężnia solankowa w Konstancinie-Jeziornie

Niemal od początku istnienia Konstancina istnieje tu park zdrojowy. Jego urządzanie zakończono już w 1899 r. nadając mu styl angielski, dzięki czemu w sposób sztuczny zwiększona została różnorodność krajobrazu. W latach 70-tych XX w. w parku wybudowana została tężnia solankowa wykorzystująca miejscowe źródła termalne.

Od północy Konstancin graniczył z miejscowością Jeziorna, która od II poł. XVIII w. zaczęła się rozwijać jako ośrodek produkcji papieru. Zakład papierniczy, która tu powstał, był najstarszym tego typu zakładem na Mazowszu (pierwotna nazwa: Królewska Fabryka Papieru). Na wyprodukowanym w nim papierze utrwalono dokumenty Sejmu Czteroletniego (1788-1792) oraz Konstytucję 3 Maja (1791). W I poł. XIX w. równocześnie z odbudową (po pożarze) młyna do produkcji masy papierniczej, powstało osiedle dla robotników oraz siedziba właściciela. W kolejnych dziesięcioleciach osiedle było rozbudowywane, stanowiąc trzeci obok Żyrardowa i Marek tak dobrze zachowany zespół fabrycznej architektury mieszkaniowej na Mazowszu. Papier produkowano w dwóch zakładach, tzw. górnym i dolnym. W 1836 r. nowy inwestor, Bank Polski, zakupił na potrzeby produkcji Stara Papierniapapieru nowoczesną maszynę wytwarzającą papier w systemie ciągłym, pierwszą tego rodzaju na ziemiach polskich. Maszyna ustawiona została w zakładzie górnym. Od tego czasu rozpoczyna się w Jeziornie produkcja na skalę przemysłową. W końcu XIX w. papiernię w Jeziornie zakupiło Akcyjne Towarzystwo Mirkowskiej Fabryki Papieru. Na przełomie XIX/XX w. fabryka w Jeziornie przeżywa gwałtowny rozwój, przy czym na znaczeniu traci zakład górny, a rozbudowywany jest zakład dolny. Po II wojnie światowej fabryka zyskuje nazwę Warszawskie Zakłady Papiernicze. W latach 90-tych XX w. zakłady zostały kupione przez fiński koncern Metsa Tissue. Na miejscu dawnego zakładu górnego, który spłonął w 1984 r., otworzone zostało w 2002 r. nowoczesne centrum handlowe "Stara Papiernia", nawiązujące architekturą do starych zabudowań pofabrycznych.

W 1968 r. letniska Konstancin, Skolimów i Królewska Góra, sąsiednie miejscowości Klarysew i Chylice oraz Kościół pw. Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi PannyJeziorną połączono w jeden organizm administracyjny, tworząc miasto Konstancin-Jeziorna. W 1972 r. miasto uzyskało status uzdrowiska. Dziesięć lat wcześniej odkryto na terenie Konstancina, na głębokości 1750 m gorące źródła solankowe posiadające wartości lecznicze. Informacje na temat możliwości leczenia uzdrowiskowego dostępne są na stronie: www.uzdrowisko-konstancin.pl

 

Kościół pw. Matki Bożej AnielskiejKościół pw. Matki Bożej Anielskiej - neogotycki, powstał w latach 1903-06 wg projektu Bronisława Brochwicz-Rogóyskiego i Władysława Kossowskiego.

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny - neogotycki, wybudowany wg projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w 1911 r.

Kościół pw. Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny - neogotycki, wybudowany wg projektu Stanisława Kudery w 1909 r.

Zainteresowani historią Konstancina-Jeziorny i okolicznych miejscowości znajdą informacje na:
www.muzeumkonstancina.pl  www.konstancinjeziorna.blox.pl